در دنیای باستان، قبل از آن‌که کاغذ و قلم اختراع شود، انسان‌ها اندیشه‌ها و فرمان‌های خود را روی سنگ، فلز و گل می‌نوشتند.

این نوشته‌ها را کتیبه یا سنگ‌نوشته می‌نامند.

آن‌ها نه تنها فرمان‌های پادشاهان را نشان می‌دادند، بلکه بخشی از زبان، تاریخ و آیین مردم آن دوران را برای همیشه در دل سنگ جاودانه کردند.

اولین نوشته های بشری:

قدیمی‌ترین نوشته‌های شناخته‌شده در جهان، از تمدن سومر در جنوب بین‌النهرین (عراق امروزی) پیدا شده‌اند.

سومری‌ها با خط میخی روی گل رس می‌نوشتند.

این خط، مادر بیشتر زبان‌های کهن خاورمیانه بود.

در ایران هم یکی از کهن‌ترین نمونه‌های خط، کتیبه‌های عیلامی و پارسی باستان هستند؛

مانند کتیبه‌ی بیستون که دستور ساختش را داریوش بزرگ داد