در زمان‌های دور، سفالگران خاک رس را با دست می‌ساختند، در قالب می‌گذاشتند و بعد در کوره‌های ابتدایی می‌پختند.

اولین سفال‌ها ساده و بدون نقش بودند.

اما با گذشت زمان، انسان یاد گرفت با رنگ‌های طبیعی و سنگ‌های پودر شده، روی سفال‌ها نقش بکشد.

روی سفال‌های باستانی نقش‌هایی دیده می‌شود از حیوانات، پرندگان، خورشید، و حتی انسان‌ها.

این طرح‌ها فقط برای زیبایی نبودند، بلکه هرکدام معنی و باور خاصی داشتند.

مثلاً در تپه سیلک و تپه گیان، نقش بز کوهی که از خورشید بالا می‌رود زیاد دیده می‌شود.

این نماد، نشانه‌ی برکت و زندگی بوده است